نیرمال پورجا کیست؟ زندگی‌نامه، رکوردها و مرگ در بهمن برودپیک

نیرمال «نیمز» پورجا یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های کوهنوردی ارتفاعات بلند در قرن بیست‌ویکم بود؛ کوهنوردی که پیش از ورود جدی به دنیای هیمالیا، سال‌ها در ارتش بریتانیا و نیروهای ویژه خدمت کرده بود. او در سال ۲۰۱۹ با پروژه «ممکن» تلاش کرد هر ۱۴ قله بالای ۸۰۰۰ متر جهان را در مدت هفت ماه صعود کند و در نهایت این مسیر را در ۱۸۹ روز به پایان رساند.

پورجا در سال‌های بعد نیز به فعالیت‌های خود در ارتفاعات ادامه داد، در نخستین صعود زمستانی K2 حضور داشت و بعدها ۱۴ قله هشت‌هزارمتری را بدون اکسیژن کمکی نیز تکمیل کرد. زندگی او نمونه‌ای کم‌سابقه از عبور یک سرباز نیروهای ویژه از میدان نظامی به سخت‌ترین عرصه‌های کوهنوردی جهان بود.

 

 

نیرمال پورجا کیست؟

نیرمال پورجا که بیشتر با نام «نیمز» یا «نیمز دای» شناخته می‌شد، کوهنورد نپالی و عضو پیشین نیروهای ویژه بریتانیا بود. او در ۲۵ ژوئیه ۱۹۸۳ در روستای دانا در منطقه میاگدی نپال متولد شد و دوران کودکی خود را بیشتر در منطقه چیتوان گذراند.

برخلاف تصوری که ممکن است به‌دلیل موفقیت‌های او در ارتفاعات ایجاد شود، پورجا در یک خانواده کوهنورد یا در یکی از روستاهای مرتفع هیمالیا بزرگ نشد و در کودکی آموزش حرفه‌ای کوهنوردی نداشت. او بعدها در مصاحبه‌های مختلف از شرایط اقتصادی دشوار خانواده‌اش در سال‌های کودکی گفته بود.

پدر و سه برادر بزرگ‌تر او سابقه خدمت در گورخاها داشتند و همین مسیر از همان سال‌های جوانی برای نیرمال نیز به یک هدف تبدیل شد.

کودکی و خانواده نیرمال پورجا

پورجا در منطقه میاگدی، در نزدیکی رشته‌کوه دائولاگیری، به دنیا آمد. خانواده او پس از چند سال از دانا به منطقه چیتوان نقل مکان کردند و نیرمال بخش مهمی از دوران کودکی و نوجوانی خود را در آنجا گذراند.

او از قوم ماگار نپال بود و برخلاف برخی روایت‌های رایج، شرپا نبود. ارتباط او با دنیای کوهستان نیز در ابتدا از مسیر سنت خانوادگی کوهنوردی شکل نگرفت؛ بلکه خانواده‌اش بیشتر با خدمت نظامی گورخاها ارتباط داشتند.

سه برادر بزرگ‌تر نیرمال وارد ارتش گورخا شدند و به تأمین هزینه تحصیل او کمک کردند. پورجا در دوران تحصیل به ورزش، به‌ویژه کیک‌بوکسینگ، نیز علاقه داشت و از همان سال‌ها روحیه رقابتی و آمادگی جسمانی خود را پرورش داد.

ورود نیرمال پورجا به ارتش بریتانیا

در سال ۲۰۰۳، زمانی که ۱۸ یا ۱۹ سال داشت، به تیپ گورخاهای ارتش بریتانیا پیوست. این تصمیم ادامه مسیری بود که پدر و برادرانش پیش از او طی کرده بودند.

پورجا حدود شش سال در گورخاها خدمت کرد و در همین دوره مهارت‌هایی را به دست آورد که بعدها در کوهنوردی ارتفاعات بلند نقش مهمی ایفا کردند؛ از جمله انضباط فردی، تحمل فشار، تصمیم‌گیری در شرایط دشوار و فعالیت در محیط‌های خشن.

اما نقطه عطف دوران نظامی او در سال ۲۰۰۹ رقم خورد.

او پس از پشت سر گذاشتن مراحل دشوار انتخاب، به Special Boat Service یا SBS نیروی ویژه دریایی بریتانیا راه یافت و به نخستین گورخایی تبدیل شد که به این واحد پیوست.

خدمت در SBS بخش مهمی از شخصیت حرفه‌ای پورجا را شکل داد. او در حوزه جنگ در شرایط سرد و محیط‌های کوهستانی نیز تخصص پیدا کرد و تجربه‌ای به دست آورد که بعدها هنگام مدیریت اکسپدیشن‌های ارتفاع بالا برایش بسیار ارزشمند بود.

چگونه نیرمال پورجا وارد کوهنوردی شد؟

شاید مهم‌ترین بخش زندگی پورجا همین باشد: او از کودکی یک کوهنورد حرفه‌ای نبود.

در سال ۲۰۱۲، زمانی که هنوز در نیروهای ویژه خدمت می‌کرد، برای نخستین بار راهی منطقه اورست شد. هدف اولیه او یک صعود جدی به ارتفاعات بسیار بالا نبود و بیشتر در قالب یک ترکینگ به سمت بیس‌کمپ اورست حرکت کرد.

اما دیدن کوه‌های منطقه خومبو، به‌خصوص آمادابلام، نگاه او را تغییر داد.

پورجا در همان سفر تصمیم گرفت فعالیت خود را در کوهستان جدی‌تر کند و به‌تدریج از یک سرباز نیروهای ویژه به کوهنوردی تبدیل شد که بعدها نامش با بزرگ‌ترین پروژه‌های ارتفاعات بلند جهان گره خورد. دانشگاه لافبورو نیز در معرفی زندگی او اشاره می‌کند که علاقه او به کوهنوردی در جریان همین تجربه اولیه در منطقه اورست شکل گرفت.

 

 

اولین صعودهای مهم نیرمال پورجا

پورجا خیلی سریع مسیر خود را از ترکینگ به کوهنوردی فنی و ارتفاعات بلند تغییر داد.

یکی از نخستین صعودهای مهم او، صعود به لوبوچه شرقی در ارتفاع حدود ۶۱۱۹ متر بود. این تجربه به او نشان داد که در ارتفاع بالا توانایی و علاقه زیادی برای ادامه فعالیت دارد.

تنها چند سال بعد، در ۱۸ مه ۲۰۱۶، پورجا نخستین قله بالای ۸۰۰۰ متر خود را فتح کرد: دائولاگیری.

پس از آن، مسیر او با سرعتی غیرمعمول ادامه پیدا کرد. او در ۱۳ مه ۲۰۱۶ اورست را نیز صعود کرد و در سال‌های بعد به سراغ دیگر غول‌های هیمالیا رفت.

برای پورجا، صعود دائولاگیری اهمیت ویژه‌ای داشت. این تجربه به او نشان داد که می‌تواند در ارتفاعات بسیار بالا عملکردی متفاوت داشته باشد و همین موضوع بعدها در شکل‌گیری رؤیای بزرگ‌تر او تأثیر گذاشت.

صعود اورست، لوتسه و ماکالو در چند روز

سال ۲۰۱۷ یکی از نقاط عطف دوران حرفه‌ای پورجا بود.

او در آن سال موفق شد اورست، لوتسه و ماکالو را در مدت بسیار کوتاهی صعود کند. این موفقیت باعث شد توانایی او در صعود سریع به ارتفاعات بسیار بالا بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد.

پورجا بعدها در سال ۲۰۱۹ این رکورد را نیز بهبود داد و سه قله اورست، لوتسه و ماکالو را در فاصله زمانی بسیار کوتاهی صعود کرد. منابع مربوط به پروژه او این صعود را یکی از مهم‌ترین رکوردهای سرعتی دوران حرفه‌ای‌اش می‌دانند.

این تجربه یک پیام مهم برای خود پورجا داشت: شاید بتوان چیزی بسیار بزرگ‌تر از یک یا چند رکورد پراکنده را دنبال کرد.

ایده‌ای که بعدها با نام Project Possible شناخته شد.

دریافت نشان MBE

در سال ۲۰۱۸، نیرمال پورجا برای خدمات و دستاوردهای خود در زمینه فعالیت‌های نظامی و ارتفاعات بلند، نشان Member of the Order of the British Empire (MBE) را دریافت کرد.

این افتخار یکی از مهم‌ترین نشانه‌های موفقیت او پیش از ورود کامل به دنیای حرفه‌ای کوهنوردی بود.

اما در همین دوره، پورجا تصمیم گرفت مسیر زندگی خود را تغییر دهد.

او می‌خواست از ارتش خارج شود و تمام تمرکز خود را روی کوهنوردی ارتفاعات بلند بگذارد؛ تصمیمی که ریسک مالی و حرفه‌ای زیادی برای او داشت.

چرا نیرمال پورجا از ارتش خارج شد؟

پورجا پس از حدود ۱۶ سال فعالیت نظامی، در سال ۲۰۱۸ از خدمت نیروهای ویژه خارج شد تا کوهنوردی را به‌صورت تمام‌وقت دنبال کند.

این تصمیم برای کسی که سال‌ها یک مسیر نظامی مطمئن را طی کرده بود، تصمیم ساده‌ای نبود. او از درآمد و آینده شغلی نسبتاً باثبات خود فاصله گرفت تا پروژه‌ای را دنبال کند که بسیاری آن را غیرممکن می‌دانستند.

پورجا بعدها توضیح داد که هدفش از ورود به نیروهای ویژه نیز صرفاً پول نبود؛ او می‌خواست خود را در سخت‌ترین محیط‌ها آزمایش کند. همین نگاه را بعدها در کوهنوردی نیز دنبال کرد.

پروژه ممکن؛ رؤیای صعود ۱۴ قله بالای ۸۰۰۰ متر

در سال ۲۰۱۹ پورجا بزرگ‌ترین پروژه زندگی خود را آغاز کرد:

صعود هر ۱۴ قله بالای ۸۰۰۰ متر جهان در مدت هفت ماه.

این پروژه با نام Project Possible 14/7 شناخته شد.

در آن زمان رکورد قبلی صعود هر ۱۴ قله هشت‌هزارمتری متعلق به کیم چانگ‌هو از کره جنوبی بود و انجام این کار سال‌ها زمان برده بود. پورجا می‌خواست این فاصله را به چند ماه کاهش دهد.

مشکل فقط خود کوه‌ها نبودند.

چنین پروژه‌ای به مجوزهای متعدد، جابه‌جایی سریع بین کشورهای مختلف، تیم پشتیبانی، تجهیزات، اکسیژن، حمل‌ونقل و هزینه بسیار زیادی نیاز داشت.

پورجا برای تأمین هزینه پروژه حتی از دارایی شخصی خود نیز استفاده کرد و در ادامه با جذب حمایت مالی و کمپین‌های تأمین سرمایه توانست پروژه را ادامه دهد.

او پروژه را در سه مرحله انجام داد.

فاز اول پروژه ممکن؛ شش قله در هیمالیا

پروژه در ۲۳ آوریل ۲۰۱۹ با صعود به آناپورنا آغاز شد.

پورجا سپس به سراغ دائولاگیری، کانچن‌جونگا، اورست، لوتسه و ماکالو رفت.

فهرست صعودهای فاز اول:

• آناپورنا I — ۲۳ آوریل ۲۰۱۹
• دائولاگیری I — مه ۲۰۱۹
• کانچن‌جونگا — ۱۵ مه ۲۰۱۹
• اورست — ۲۲ مه ۲۰۱۹
• لوتسه — ۲۲ مه ۲۰۱۹
• ماکالو — ۲۴ مه ۲۰۱۹

یکی از شگفت‌انگیزترین بخش‌های این مرحله، صعود اورست، لوتسه و ماکالو در فاصله‌ای بسیار کوتاه بود؛ دستاوردی که نام پورجا را در سطح جهانی مطرح کرد.

در همین دوره، او همچنین با انتشار تصویری از صف طولانی کوهنوردان در نزدیکی قله اورست، توجه افکار عمومی جهان را به ازدحام و خطرات موجود در مسیر قله جلب کرد.

فاز دوم؛ پنج قله ۸۰۰۰ متری پاکستان

پس از پایان بخش نپالی پروژه، پورجا راهی پاکستان شد تا پنج قله هشت‌هزارمتری این کشور را صعود کند.

این پنج قله عبارت بودند از:

• نانگاپاربات
• گاشربروم I
• گاشربروم II
• K2
• برودپیک

صعود این پنج قله در مدت کوتاه، بخش دیگری از پروژه‌ای بود که به‌سرعت داشت از یک رؤیای غیرممکن به یک واقعیت تاریخی تبدیل می‌شد.

در این مرحله، K2 اهمیت ویژه‌ای داشت؛ زیرا این کوه به دلیل شیب‌های فنی، شرایط جوی و خطر سقوط بهمن یکی از دشوارترین قله‌های جهان محسوب می‌شود.

فاز سوم؛ آخرین سه قله

برای تکمیل پروژه تنها سه قله باقی مانده بود:

• چوآیو
• ماناسلو
• شیشاپانگما

پورجا در پاییز ۲۰۱۹ دو قله نخست را صعود کرد و سپس برای آخرین مرحله به شیشاپانگما رسید.

مشکل این بود که صعود به شیشاپانگما به مجوز ویژه نیاز داشت و محدودیت‌های اعمال‌شده از سوی چین می‌توانست کل پروژه را متوقف کند.

در نهایت، مجوز لازم صادر شد و پورجا در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۹ بر فراز شیشاپانگما ایستاد.

به این ترتیب، پروژه‌ای که در ۲۳ آوریل آغاز شده بود، پس از ۱۸۹ روز به پایان رسید. گینس نیز در ثبت تاریخی این دستاورد، زمان ۶ ماه و ۶ روز را برای صعود مجموعه ۱۴ قله ثبت کرده بود.

 

 

یک نکته مهم درباره رکورد ۱۸۹ روز نیرمال پورجا

رکورد ۱۸۹ روز همچنان بخش مهمی از تاریخ حرفه‌ای پورجا و پروژه سال ۲۰۱۹ اوست، اما جزئیات ثبت رکوردهای ۱۴ قله در سال‌های بعد تغییر کرد.

گینس در سال ۲۰۲۳ اعلام کرد که معیارهای ثبت صعود قله‌های ۸۰۰۰ متری را با تأکید بر رسیدن به قله اصلی (True/Main Summit) بازبینی کرده است. بر همین اساس، برخی صعودهای قدیمی پورجا از جمله ماناسلو و دائولاگیری نیاز به اصلاح داشتند و ثبت رکورد ۲۰۱۹ با معیار جدید دیگر به همان شکل قبلی قابل مقایسه نبود.

این موضوع چیزی از اهمیت تاریخی پروژه پورجا کم نمی‌کند؛ بلکه نشان می‌دهد ثبت رکوردهای کوهنوردی در ارتفاعات بسیار بالا تا چه اندازه به تعریف دقیق «قله» و بررسی مسیر صعود وابسته است.

مستند ۱۴ قله؛ داستان پورجا به جهان رسید

یکی از دلایل شهرت جهانی نیرمال پورجا، فراتر از جامعه کوهنوردی، ساخت مستند 14 Peaks: Nothing Is Impossible بود.

این مستند مسیر پروژه ۲۰۱۹ را دنبال می‌کند و تلاش پورجا و تیمش برای صعود ۱۴ قله هشت‌هزارمتری را به مخاطبان سراسر جهان نشان می‌دهد.

عنوان مستند نیز به فلسفه‌ای اشاره داشت که پورجا در طول زندگی حرفه‌ای خود دنبال می‌کرد: اینکه مرز میان «ممکن» و «غیرممکن» همیشه آن‌قدر قطعی نیست که به نظر می‌رسد.

صعود زمستانی K2؛ یکی از بزرگ‌ترین افتخارات پورجا

در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۱، نیرمال پورجا به همراه ۹ کوهنورد نپالی دیگر در تیمی تاریخی موفق شد برای نخستین بار در تاریخ، K2 را در زمستان صعود کند.

K2 پیش از آن بارها در فصل‌های مختلف صعود شده بود، اما صعود زمستانی آن برای دهه‌ها یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های حل‌نشده کوهنوردی باقی مانده بود.

تیم نپالی در نهایت این کار را انجام داد و پورجا نیز در این صعود بدون استفاده از اکسیژن کمکی به قله رسید.

این موفقیت جایگاه پورجا را در کوهنوردی ارتفاعات بلند بیش از پیش تثبیت کرد.

بازگشت به قله‌های ۸۰۰۰ متری بدون اکسیژن

پروژه ۲۰۱۹ با استفاده از اکسیژن کمکی انجام شد و خود پورجا نیز این موضوع را پنهان نکرده بود.

اما داستان کوهنوردی او در همین‌جا متوقف نشد.

در سال‌های بعد، او به سراغ صعودهای بدون اکسیژن کمکی رفت و در نهایت در سال ۲۰۲۴ توانست مجموعه ۱۴ قله هشت‌هزارمتری را با رسیدن به قله‌های اصلی و بدون استفاده از اکسیژن کمکی تکمیل کند. طبق اطلاعات منتشرشده در کارنامه رسمی او، صعود شیشاپانگما در ۴ اکتبر ۲۰۲۴ پایان این پروژه بود.

این بخش از زندگی پورجا اهمیت زیادی دارد، زیرا نشان می‌دهد مسیر او فقط به رکورد معروف سال ۲۰۱۹ محدود نبود و سال‌ها پس از آن نیز به دنبال چالش‌های جدید در ارتفاعات بلند بود.

نیرمال پورجا و رکوردهای متعدد در ارتفاعات

پورجا در طول فعالیت حرفه‌ای خود رکوردهای متعددی را در صعود سریع قله‌های بلند ثبت کرد.

از مهم‌ترین دستاوردهای او می‌توان به این موارد اشاره کرد:

• صعود هر ۱۴ قله بالای ۸۰۰۰ متر در پروژه سال ۲۰۱۹
• صعود بسیار سریع اورست، لوتسه و ماکالو
• مشارکت در نخستین صعود زمستانی K2
• صعودهای متعدد بدون اکسیژن کمکی
• ثبت رکوردهای سرعتی در ترکیب‌های مختلف قله‌های ۸۰۰۰ متری

وب‌سایت رسمی پورجا در حال حاضر ۱۸ رکورد گینس را برای او ذکر می‌کند و تعداد صعودهای او به قله‌های بالای ۸۰۰۰ متر را نیز بسیار بیشتر از پروژه اولیه ۲۰۱۹ اعلام کرده است.

سبک کوهنوردی نیرمال پورجا

سبک پورجا با بسیاری از کوهنوردان کلاسیک هیمالیا تفاوت داشت.

او از تجربه نظامی خود برای مدیریت اکسپدیشن‌ها استفاده می‌کرد و به سرعت، برنامه‌ریزی، لجستیک و تصمیم‌گیری اهمیت زیادی می‌داد.

برای او، رسیدن به یک قله تنها بخشی از مسئله بود. باید بتواند در مدت کوتاه از یک کوه به کوه دیگر منتقل شود، تیم را مدیریت کند، شرایط جوی را ارزیابی کند و زمان‌بندی بسیار فشرده‌ای را اجرا کند.

همین ویژگی باعث شد پروژه‌های او بیشتر شبیه عملیات پیچیده و چندمرحله‌ای باشند تا یک صعود معمولی.

دانشگاه لافبورو نیز در معرفی او به همین انتقال مهارت‌های نظامی به کوهنوردی اشاره کرده و توانایی ارزیابی سریع شرایط و تصمیم‌گیری در محیط‌های سخت را از ویژگی‌های مهم او دانسته است.

نیرمال پورجا؛ کوهنوردی که تصویر متفاوتی از کوهنوردان نپالی ساخت

بخش مهمی از میراث پورجا به هویت او در کوهنوردی نپال بازمی‌گردد.

او بارها تلاش کرد نقش کوهنوردان نپالی را در موفقیت‌های هیمالیا پررنگ‌تر کند. از نگاه او، بسیاری از دستاوردهای تاریخی کوهنوردی در هیمالیا با تلاش کوهنوردان و راهنمایان نپالی گره خورده بود، اما نام و اعتبار آنها همیشه به اندازه کافی دیده نمی‌شد.

پروژه ۱۴ قله نیز تا حدی با همین نگاه معرفی شد؛ اینکه یک تیم نپالی بتواند یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های تاریخ کوهنوردی ارتفاعات بلند را هدایت کند و به پایان برساند.

زندگی شخصی نیرمال پورجا

پورجا در طول مسیر حرفه‌ای خود از حمایت خانواده، به‌خصوص همسرش، برخوردار بود.

او با سوچی پورجا ازدواج کرده بود و یک دختر به نام هیمانی داشت. تصمیم او برای ترک ارتش و ورود به پروژه‌های پرریسک کوهنوردی، تنها یک تصمیم حرفه‌ای نبود و خانواده نیز در این مسیر نقش مهمی داشتند.

زندگی او در سال‌های بعد نیز تقریباً به‌طور کامل با کوهستان گره خورد و فعالیت‌هایش تنها به صعود محدود نماند. او در حوزه اکسپدیشن، آموزش، تجهیزات و فعالیت‌های مرتبط با جوامع کوهستانی نیز فعالیت داشت.

آخرین فصل زندگی نیرمال پورجا

نیرمال پورجا تا سال‌های پایانی زندگی خود همچنان درگیر پروژه‌های ارتفاعات بلند بود و فعالیتش در کوهستان متوقف نشد.

در سال ۲۰۲۶، او در قالب یک اکسپدیشن بین‌المللی راهی برودپیک در پاکستان شد؛ همان قله‌ای که در پروژه ۲۰۱۹ نیز یکی از ۱۴ قله صعودشده توسط او بود.

در اواخر ژوئیه ۲۰۲۶، سقوط بهمن در برودپیک باعث کشته شدن پورجا و دیگر اعضای تیم شد. جزئیات این حادثه و روند عملیات جستوجو و بازیابی پیکر کوهنوردان در مقاله جداگانه کوهینو بررسی شده است.

به این ترتیب، زندگی یکی از مشهورترین کوهنوردان نسل جدید در همان محیطی به پایان رسید که بخش بزرگی از هویت و شهرت او را ساخته بود.

میراث نیرمال پورجا در کوهنوردی

نیرمال پورجا را نمی‌توان تنها با یک رکورد تعریف کرد.

او از روستایی در نپال به ارتش بریتانیا رسید، به نخستین گورخایی تبدیل شد که به SBS پیوست، سپس مسیر زندگی خود را تغییر داد و وارد دنیای ارتفاعات بلند شد.

در سال ۲۰۱۹ پروژه‌ای را به پایان رساند که بسیاری در ابتدا آن را غیرممکن می‌دانستند. دو سال بعد در نخستین صعود زمستانی K2 حضور داشت و در سال‌های بعد نیز مسیر خود را با صعودهای بدون اکسیژن و رکوردهای جدید ادامه داد.

داستان پورجا بیش از آنکه فقط داستان فتح قله‌ها باشد، داستان تغییر مسیر یک انسان است؛ کسی که از یک زندگی نظامی وارد دنیایی شد که در آن هر صعود می‌توانست مرز تازه‌ای برای توانایی انسان تعریف کند.

جمع‌بندی

نیرمال پورجا، معروف به «نیمز دای»، از معدود کوهنوردانی بود که مسیر حرفه‌ای خود را از ارتش و نیروهای ویژه به قله‌های بالای ۸۰۰۰ متر رساند.

نام او بیش از همه با پروژه ۱۴ قله در سال ۲۰۱۹، صعود زمستانی K2 و مجموعه‌ای از رکوردهای سرعتی در ارتفاعات بلند گره خورده است. اما اهمیت زندگی او فقط در تعداد قله‌هایی که فتح کرد خلاصه نمی‌شود؛ پورجا نشان داد که تجربه نظامی، آمادگی جسمانی، برنامه‌ریزی دقیق و جسارت می‌توانند مسیر یک زندگی را کاملاً تغییر دهند.

او در سال ۲۰۲۶ در حادثه بهمن برودپیک جان خود را از دست داد؛ اما بخش بزرگی از میراث او در تاریخ کوهنوردی ارتفاعات بلند باقی خواهد ماند.

 

نیرمال پورجا کی بود؟

نیرمال «نیمز» پورجا کوهنورد نپالی و عضو پیشین نیروهای ویژه بریتانیا بود که به‌دلیل رکوردهای متعدد در صعود قله‌های بالای ۸۰۰۰ متر شهرت جهانی پیدا کرد.

نیرمال پورجا چند سال داشت؟

نیرمال پورجا در ۲۵ ژوئیه ۱۹۸۳ متولد شد و در سال ۲۰۲۶ در ۴۳سالگی درگذشت.

نیرمال پورجا اهل کجا بود؟

او در روستای دانا در منطقه میاگدی نپال متولد شد و دوران کودکی خود را بیشتر در منطقه چیتوان گذراند.

آیا نیرمال پورجا شرپا بود؟

خیر. پورجا شرپا نبود و از قوم ماگار نپال بود. شهرت او در کوهنوردی باعث شده بود گاهی به اشتباه او را شرپا معرفی کنند.

نیرمال پورجا قبل از کوهنوردی چه کار می‌کرد؟

او حدود ۱۶ سال در ارتش بریتانیا خدمت کرد. ابتدا عضو گورخاها بود و سپس به Special Boat Service یا SBS پیوست و به نخستین گورخایی تبدیل شد که وارد این واحد شد.

نیرمال پورجا ۱۴ قله را در چند روز صعود کرد؟

پورجا در پروژه سال ۲۰۱۹ از آناپورنا تا شیشاپانگما، هر ۱۴ قله بالای ۸۰۰۰ متر را در ۱۸۹ روز صعود کرد. این دستاورد با نام Project Possible شناخته شد.

مهم‌ترین رکورد نیرمال پورجا چه بود؟

یکی از مشهورترین دستاوردهای او صعود هر ۱۴ قله بالای ۸۰۰۰ متر در پروژه ۲۰۱۹ بود. او همچنین در نخستین صعود زمستانی K2 در سال ۲۰۲۱ حضور داشت و رکوردهای سرعتی متعددی در صعود قله‌های بلند ثبت کرد.

آیا نیرمال پورجا قله‌های ۸۰۰۰ متری را بدون اکسیژن هم صعود کرد؟

بله. پس از پروژه ۲۰۱۹، پورجا صعود‌های بدون اکسیژن کمکی را نیز دنبال کرد و در سال ۲۰۲۴ مجموعه ۱۴ قله هشت‌هزارمتری را با رسیدن به قله‌های اصلی و بدون اکسیژن کمکی تکمیل کرد.

نیرمال پورجا چگونه درگذشت؟

پورجا در اواخر ژوئیه ۲۰۲۶ هنگام حضور در یک اکسپدیشن در برودپیک پاکستان، بر اثر سقوط بهمن جان خود را از دست داد. او همراه با ۹ کوهنورد دیگر در این حادثه کشته شد. جزئیات حادثه در خبر جداگانه کوهینو بررسی شده است.